Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Η Ρένα Δημιουργεί!!!

 Κ ήρθε η ώρα να σας πώ ένα παραμυθάκι!!! Όπως τότε που ήμασταν παιδιά & θέλαμε να ακούσουμε μια όμορφη ιστορία για να κοιμηθούμε ήσυχα στα κρεβατάκια μας & να ονειρευτούμε όμορφες εικόνες. . . Μόνο που αυτή η ιστορία θα έχει στοιχεία του σήμερα & του χτες!!! Η ιστορία λοιπόν πάει κάπως έτσι. . . 
Μια ανοιξιάτικη μέρα του Απριλίου ένα κορίτσι καθόταν & χάζευε μια όμορφη σελίδα με κοσμήματα, αναρωτιόταν, τι όμορφο που είναι αυτό, αχ θα μπορούσα άραγε να δοκιμάσω να το φτιάξω μόνη μου??? Λες να προσπαθήσω??? Μπααα. . . δεν θα τα καταφέρω. . . απο την άλλη τι θα χάσω αν προσπαθήσω??? Έτσι λοιπόν αφού αναλογιζόταν για ώρα αποφάσισε να κάνει την δική τις προσπάθεια & να ξεκινήσει αγοράζοντας τα πρώτα της υλικά!!!  Με αγάπη, κόπο, προσπάθεια & πολύ μεράκι ξεκίνησε να φτιάχνει τα πρώτα της βραχιολάκια, άλλα ήταν όμορφα & άλλα δεν της έβγαιναν όπως τα φανταζόταν αλλά είχε την υπομονή & τα έκανε ξανά & ξανά μέχρι να έχει το αποτέλεσμα που ήθελε!!! Έτσι λοιπόν δημιούργησε τα πρώτα της βραχιολάκια(Εικόνα 1)!
 Περνώντας οι μέρες  θυμήθηκε ένα παραμύθι & ένα όνειρο!!! Το παραμύθι ήταν αυτό με τον πολυαγαπημένο μας βατραχάκο που έγινε όμορφος πρίγκηπας μετά απο το φιλί της όμορφης πριγκίπισσας του & το όνειρο ήταν ως εξής:
Ξύπνησε σε μια συννεφιασμένη & μουντή πόλη η οποία δεν είχε όνειρα & ελπίδες για το μέλλον! Όλοι ήταν κακόκεφοι & κανένας δεν είχε όρεξη για κουβέντα, ξαφνικά πάνω που ήταν & εκείνη έτοιμη να κατσουφιάσει, συνάντησε μια όμορφη νεράιδα που την οδήγησε σε ένα πολύ όμορφο ποτάμι, το μοναδικό φωτεινό σημείο της πόλης που είχε απομείνει! Εκεί είδε ένα χαρωπό βατραχάκι που τις θύμισε το παραμύθι που τόσο αγαπούσε!!! Έτσι λοιπόν έτρεξε προς το μέρος του να παίξει μαζί του! Όμως το βατραχάκι ξαφνικά σκοτείνιασε στην όψη της κοπέλας! Ήρθε λοιπόν η νεραιδούλα & της εξήγησε πώς όλη η πόλη είχε κατσουφιάσει γιατί είχε χάσει τον χαμογελαστό & πρόσχαρο πρίγκηπα εδώ & χρόνια!!! Έτσι η άνοιξη είχε χαθεί απο τον χάρτη & κανένας δεν χαιρόταν όταν ερχόταν αυτή η εποχή!!! Το βατραχάκι γύρισε θλιμμένο & ξανακοίταξε την όμορφη κοπέλα, έτοιμο να φύγει! Όμως εκείνη το άρπαξε όπως στο αγαπημένο της παραμύθι & το φίλησε!!! Κ τότε όλα έλαμψαν ξανά!!! Εκείνος για να την ευχαριστήσει που τον έσωσε τις έφτιαξε 2 δαχτυλίδια απο ανοιξιάτικα λουλούδια & της ζήτησε να γίνει το ταίρι του & να τον συντροφεύει για την υπόλοιπη ζωή του & εκείνη δέχτηκε!!! 
Ξυπνώντας λοιπόν έτρεξε αμέσως να δημιουργήσει αυτά τα όμορφα δαχτυλίδια έχοντας στο μυαλό της τις ανοιξιάτικες βέρες που είχε δεί στον ύπνο της(Εικόνα 2)!
Μαζί με τις βέρες όμως σκέφτηκε τί άλλο μας δένει με κάποιον άνθρωπο??? Τί άλλο είχε δεί εκεί που τις ξέφευγε??? Μα φυσικά!!! Ανοιξιάτικα στεφάνια!!! Τί θα μπορούσε όμως να συγκριθεί με τα στεφάνια αφού δεν μπορούμε να τα έχουμε μαζί μας όλη τη μέρα??? Έτσι λοιπόν αποφάσισε να φτιάξει μερικά μπρελόκ & γούρια!!! Σίγουρα δεν έχουν την αξία που έχουν τα στεφάνια!!! Όμως μπορούμε να τα έχουμε πάντα μαζί μας & να μας θυμίζουν κάτι αγαπημένο(Εικόνα 3)!!!
Αυτή λοιπόν ήταν η μικρή μας ιστορία για σήμερα!!! Κάπως έτσι έκανα τη δική μου αρχή!!! Με αγάπη, σεβασμό & δημιουργικότητα!!! Ελπίζω να σας αρέσουν!!! ♥♥♥

Με αγάπη Ρένα!!!

2 σχόλια:

  1. μαρεσει ο τροπος που γραφεις πολυ αμεσα κ ολα τα λες σαν ιστοριουλες!!
    πολυ ομορφα το κοσμηματακια που φτιαχνεις οπως λες αγαπη θελει κ ορεξη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ γλυκιά μου!!! Μου βγαίνουν αυθόρμητα οι λέξεις βλέποντας την εικόνα στο μυαλό μου!!! Να είσαι πάντα καλά!!!

      Διαγραφή

Σας ευχαριστώ πολύ που επισκεφθήκατε την σελίδα μου! Όλα τα σχόλια είναι καλοδεχούμενα!!! Να είστε πάντα καλά & μην ξεχνάτε!!! Η ομορφιά είναι δική μας επιλογή!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...